No właśnie, oto jest pytanie, przed którym stoją wszystkie młode mamy. Tym bardziej, że jeszcze będąc w ciąży wszyscy  je pytają, poddając presji: kochana, a będziesz karmić piersią? A skąd taka niedoświadczona mama ma to wiedzieć? Tym bardziej, że nie wszystko w tej sytuacji zależy od niej. Często matka bardzo chce karmić naturalnie, jednak albo brak pokarmu, albo maleństwo nie chce ciągnąć, albo trzeba brać lekarstwa i karmienie wykluczone. Wiele się może zdarzyć od ciąży do regularnego karmienia maluszka. A jak wykazują badania, prawie 100% mam deklaruje przed urodzeniem swojego dziecka chęć karmienia go piersią przynajmniej przez kilka pierwszych miesięcy. Raczej do rzadkości należą przypadki, że na przykład ze względów estetycznych przyszła mama nie chce karmić swojego dziecka inaczej, niż z butelki. Te wyżej wspomniane pytanie przyszłych mam o karmienie piersią ma już swoją nazwę – terror laktacyjny. Jest to ogromna społeczna presja mówiąca o tym, że karmienie piersią jest najlepsze dla dziecka. I pewnie tak jest, skoro Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) promuje karmienie dziecka piersią od jego urodzenia przynajmniej do 6tego miesiąca życia. Promocja naturalnego karmienia przejawia się także w zakazach dla producentów mleka modyfikowanego – nie mogą oni reklamować mleka początkowego. Tak więc piersi górą!

A karmienie piersią maleństwa na wakacjach to niesamowita wygoda – mleko zawsze jest gotowe do spożycia, zawsze ciepłe, dobre, właściwej konsystencji. Nie psuje się, nie kwaśnieje. Nie trzeba pakować do walizki smoczków, butelek, termosów, miarek, podgrzewaczy, schładzaczy czy czego tam jeszcze nie wymyślono w butelkowym biznesie. A co najważniejsze mleko matki stanowi pełnowartościowy posiłek dla dziecka. Jakie ma minusy? Według mam biorących udział w wyżej wspomnianym badaniu to przede wszystkim zwracanie uwagi na dietę oraz niewiadoma, ile mleka dziecko wypiło. No i mamo karmiącym piersią marzy się, aby czasem w nocy tata nakarmił maluszka…

Wracając do terroru laktacyjnego – tradycyjne podejście naszych babć i społeczeństwa, poddawanie nas ocenie podczas wizyty u lekarza czy też odwiedzin pielęgniarki powoduje, że często kobiety nie karmiące piersią wpadają w niską samoocenę. A przecież życie pisze różne scenariusze – niekiedy od początku kobieta nie mogła karmić piersią, innym pokarm szybko zanikł, jeszcze inne mamy po powrocie do pracy były zbyt zestresowane czy też po prostu zmęczone zawodowymi obowiązkami, aby dostarczyć dziecku pełnowartościowy posiłek. I co wtedy? W takim momencie wkracza do akcji butelka! Tylko co z samopoczuciem kobiety? I pytaniem: czy jestem dobrą matką, skoro nie karmię swojego dziecka piersią? Odpowiedź jest tylko jedna: jesteś najlepszą mamą na świecie zapewniając swemu dziecku pełnowartościowy posiłek, także w postaci mleka modyfikowanego. Twoje dziecko kocha cię najbardziej na świecie, rozróżnia właśnie Twój zapach, Twój głos i Twój oddech i Twoje bicie serca gdy przytulasz je do piersi. A butelka jest tylko potrzebnym rekwizytem, przekaźnikiem Twojej miłości i pokarmu. Z butelką czy bez tak samo możesz przytulać swoje maleństwo, dbać o nie, troszczyć się, bawić, opiekować.

Warto pamiętać, że producenci mleka początkowego dokładają wielu starań, aby jego skład był jak najbardziej zbliżony do mleka matki. Do mleka początkowego dodawane są wszelkie niezbędne składniki odżywcze niezbędne do prawidłowego rozwoju maluszka. Co więcej – są różne rodzaje mleka dostosowane dla dzieci z różnymi dolegliwościami, jak na przykład alergia, ulewanie czy kolka. I dzięki karmieniu butelką mama kontroluje ilość podawanego pokarmu, ma spokojną głowę, że dziecko się najadło, że ONA wie, ile maluch zjadł. Mama karmiąca butelką nie musi już przestrzegać diety w obawie o wartościowy posiłek dla dziecka. No i tata może aktywnie uczestniczyć w karmieniu swego potomka – nie tylko może sam przygotować posiłek, ale nawet go podać, co jest niemożliwe podczas karmienia piersią.

Tak więc nie bójmy się butelki! I pamiętajmy o wszystkich smoczkach, miarkach i niezbędnych akcesoriach pakując się na wakacje! A jak czegoś zapomnimy – to zawsze przecież możemy dokupić!